...:: Training ::...

VERDEDIGINGSDIENST deel [2]

Deze honden met een natuurbeet zijn dikwijls als pup reeds te herkennen: ze hangen overal in, ze bijten het bloed uit je benen en ze zijn niet onder de indruk als je ze van je af wilt houden. Als ze iets vasthebben wat je af wilt pakken grommen en snauwen ze.

Zijn we zo ver met de jonge hond dat we een begin gaan maken met de opleiding dan gaan we ze laten BIJTEN EN LOSSEN op de mouw en daarna op het volle pak. De pakwerker daagt de hond uit en probeert hem kwaad te maken. Daarna volgt de beet.

FOTO 2 : Jan Scheele en Arie vom Domburgerland 1 Eigenaar: Jacques Suurmond

FOTO 3 : Jan Scheele en Arie vom Domburgerland 2 Eigenaar: Jacques Suurmond

Heeft de hond goed ingebeten en even met de pakwerker gevochten dan laten we de pakwerker stilstaan en maken we de hond rustig en beheerst los van de mouw. De pakwerker doet een paar stappen achterwaarts en vlucht, dreigend en te schreeuwend. De hond zal te keer gaan en wordt zo meegenomen van het veld, zonder dat hij verder mag bijten. Hier wordt meestal de fout gemaakt de hond teveel te laten bijten, heeft de hond bij de eerste maal goed gebeten dan moeten we het hierbij laten. De hond bijt toch goed, waarom zouden we nog een paar keer laten bijten,.....goed is goed! Dit geldt voor de gehele verdedigingsdienst: niet vaker laten bijten als vereist wordt, de hond behoudt dan de motivatie voor een harde beet. Het is helemaal niet slecht om met een hond het veld op te komen en enkel maar laten hitsen, zonder te bijten. De pakwerker dient dan na afloop altijd te vluchten.

De pakwerker moet de hond sterk maken, dat is de taak van een goede helper.

FOTO 4 : Amos Nitra www.koenigshoehle.at

De volgende stap in de africhting tot politiehond is het zgn "DE HOND ZIJN PLAATS LEREN". Hiermede wordt bedoeld dat de hond geleerd wordt op welke plaats hij op het pak moet bijten. We onderscheiden hier "ARMSTELLERS" en "BEENSTELLERS" . De helper hitst de hond en als hij denkt dat de hond gereed is om te bijten biedt hij in het eerste geval zijn schouder met arm aan en in het tweede geval zijn been. De geleider houdt de hond met twee handen vast aan de leren halsband en zet de hond op zijn plaats. Bij het armstellen dient de helper zijn hand op de rug te houden, de hond moet in de bovenarm, onder de schouder inbijten. Als de hond goed zit kan de hand van de helper weer van de rug af.

FOTO 5 : Nicky Kostum 2 www.koenigshoehle.at

FOTO 6 : Beensteller Pakwerk "Nooit Gedacht"

Bij alle diciplines dient gelet te worden op een volle, harde beet. Van op zij gezien mag er tussen de bekhoeken van de hond en de mouw, of pak, geen lucht te zien zijn.

Dit is een zeer belangrijke oefening, zolang dit niet perfekt is moet er niet verder gegaan worden met het bijtwerk. Het komt er op aan dat er een goede timing is, zowel bij de helper als bij de geleider. Na het inbijten moet de hond lossen en kan opgevolgd worden door de oefening bewaken. Heeft de hond goed bewaakt zonder in te bijten dan kan de bijtoefening een keer herhaald worden. Na het lossen gaat de geleider met de hond van het veld af waarbij de geleider de hond probeert te laten volgen.

Het beenstellen is minder spektakulair, bij veel KNPV verenigingen is het de gewoonte de hond op de arm te laten bijten bij een inkomende pakwerker en op het been bij het achterhalen van de pakwerker of bij de overval op de geleider. Bij hetz.g.n. fietsstellen wordt tegenwoordig vrijwel altijd op het been gesteld vanwege de risikos voor hond en helper. De armsteller krijgt hierbij puntenaftrek.

Bij het IPO en VH program ligt het allemaal wat simpeler, hier bijt de hond van het begin af aan op de mouw. Na het lossen mag de hond weer inbijten en krijgt als beloning de mouw. Om de hond te leren de mouw goed en rustig vast te houden loopt de geleider een rondje met de hond over het veld, weer naar de pakwerker of van het veld af. Dit alles volgens de IPO filosofie de hond mouwgericht te maken.

FOTO 7 : Aysha of the Lonely Shepherd, Mouw dragen Eigenaar: Jacques Suurmond

Ik zal niet ontkennen dat op deze wijze goede resultaten geboekt worden in de sportafrichting, zeker met wat minder sterke honden. Ik betreur het echter dat bij de echte goeie honden dezelfde methode gebruikt wordt, dit zal er wel aan liggen dat er geen kennis meer aanwezig is over een hond op te leiden vanuit zijn natuurlijke aggressie. Zeker is ook een oorzaak dat bij de buitdriftmethode veel eerder met een jonge hond met pakwerk kan worden begonnen. Men gunt zich de tijd niet meer een hond uit te laten groeien voordat begonnen wordt. Huppekee 1, 2, 3 er op, aankeuren en fokken of wedstrijdjes draaien.

Deel 1| Deel 2| Deel 3 | Deel 4|
Deel 5| Deel 6| Deel 7| Deel 8|
Deel 9| Deel 10|