Eerst ga ik weer het begrip SPEUREN definiëren. Speuren is het zoeken naar
IETS. De manier waarop dit gebeurt staat ondergeschikt aan het doel,
n.l. het vinden van IETS.
Het hoofdzintuig voor het speuren bij de hond is de neus, maar de ogen en
het gehoor mogen we zeker niet uit het oog verliezen.
Het IETS kan zijn: een slachtoffer van een ramp, een delinquent, voorwerpen
op de plaats van het delict, verdachte voorwerpen en personen uitsorteren
d.m.v. de sorteerproef en ook gewoon voorwerpen op een IPO- of KNPV
spoor.
Naar mijn mening mag er bij het speuren nooit dwang worden toegepast,
de hond moet het uit zichzelf en graag doen en hij moet eigen initiatief
tonen.
Er zijn verschillende manieren om een hond goed te leren speuren
in het IPO of IWR, ze hebben allen gemeen dat reeds met een pup
begonnen wordt.
Algemeen gebruik is om te beginnen met een kort spoortje met om
de twee a drie diep ingeprente stappen een brokje of stukje worst en
op het eind een bakje voer of een balletje. De hond wordt kort aan het
lijntje gehouden en gecorrigeerd als hij van het spoor afwijkt. Als dit goed
gaat kunnen we een hoek in het spoor maken. De volgende stap is dan
een voorwerp op het spoor, als de hond bij dit voorwerp is aangekomen
moet hij dat verwijzen door erbij "AF" te gaan. Na dit verwijzen krijgt hij
zijn beloning.
Het aantal stukjes voer op het spoor wordt dan langzaam afgebouwd.
Deze methode is tot in de perfectie opgebouwd door Dennis Steurs
(Belgie) in zijn video "Van puppy tot I.W.R.1. Voor iemand die zijn hond
op deze manier het speuren aan wil leren is dit een ideale leidraad.
Ik zelf leer mijn honden op een geheel andere manier speuren, omdat ik
vindt dat de honden bij de vorige methode te traag en angstvallig gaan
"zoeken", er wordt weinig ruimte gegeven voor eigen initiatief, het is
eigenlijk geen speuren meer maar vreten zoeken of oprapen.
Ik vind dat een hond ook in de fout moet gaan om zelf van zijn fouten
te leren, i.p.v. steeds gecorrigeerd te worden. een hond mag op een hoek
best cirkelen om zich te overtuigen, daar leert hij van. Als hij het teveel gaat
doen kan ik altijd nog gaan corrigeren. Dan heeft een flink stuk worst even
voorbij de hoek neergelegd en niet op de wind WEL zin!
Allereerst ga ik veel spelen met de pup met allerlei voorwerpen die later
op het spoor gebruikt kunnen worden, ideaal zijn de speelgoedjes van textiel
die geluid maken als je ze beweegt. Ik ga ze in het zicht van de pup
verstoppen en laat hem het vrij opzoeken. Het is de bedoeling dat de pup de
voorwerpen opneemt als hij ze vindt want ik wil hem leren apporteren op
het spoor. Neemt de pup de voorwerpen niet uit zichzelf op dan is hij voor
mij niet geschikt. Ik vind dat een gebruikshond de
duvel en z'n ouwe moer moet kunnen en willen apporteren.
Als de pup twaalf weken is, niet eerder, want dan kan hij nog niet goed lopen,
leg ik hem vast aan een paaltje en loop, zwaaiend met zijn lievelingsvoorwerp
een twintig pas de wei in en leg het voorwerp neer. Langs een omwegje ga
ik terug naar de pup en laat hem aan het lijntje naar het voorwerp rennen,
het opnemen en er mee spelen en laten afgeven in ruil voor een stuk worst.
De volgende stap is dan een aanzet maken met een stukje worst erop en
de pup kort aan het lijntje te laten zoeken naar het voorwerp op weer een
spoortje van niet langer dan twintig pas.
Als de pup een goede aanleg heeft
gaat de neus vanzelf naar beneden. Altijd het oppakken en afgeven van het
voorwerp belonen met een stukje worst! Om de buitdrift aan te wakkeren
kunnen we, voordat het voorwerp af te laten geven de pup laten trekken en
sleuren aan het voorwerp. Gaat dit leuk dan doen ik er twintig pas bij, na
de eerste twintig pas leg ik dan een stukje worst. Wel corrigeren als de
pup van het spoor af gaat, nooit ruw zijn of boos worden!
Vervolgens komt er een tweede voorwerp op twintig pas na het eerste
stukje worst. We hebben nu al een spoor van zestig pas!
Dan gaan we er weer twintig pas bijdoen en maken een hoek, van de
wind af op twintig pas vanaf het eindvoorwerp. Een paar pas na de hoek
leggen we een stukje worst. Dit bouw ik verder uit totdat de jonge hond
een ingekort IPO3 spoor uitloopt, dit is dan al reeds rond 6 maanden oud!
Update: Inmiddels zijn Boban en Qina zover (januari 2005) dat ik u ook van hun wat foto's kan tonen om mijn theorie visueel te maken:
